20 oorspronkelijke gedichtenRedactioneel geordend

Mooie gedichten over het leven

Twintig nieuwe gedichten waarin het leven tegelijk alledaags en raadselachtig is: soms ruim, soms stroef en vaak beslissend in een klein gebaar.

Het leven kan op één ochtend licht en lastig zijn. De koffie is precies goed, de bus rijdt voor je neus weg en iemand zegt iets wat nog uren blijft hangen. Juist die tegenstelling maakt gewone momenten geschikt voor een gedicht.

Deze collectie begint dicht bij huis, tussen boodschappen, buren en een open keukenraam. Daarna verschuift de blik naar verandering en verstrijkende tijd. De laatste gedichten vertragen verder: niet om sluitende antwoorden te geven, maar om aandacht te schenken aan wat meestal ongezien voorbijgaat.

Vind jouw gedicht20 van 20 zichtbaar

Gedichten over kleine levensmomenten

Herkenbare gedichten over dagelijkse scènes waarin iets kleins onverwacht gewicht krijgt.

01Redactiekeuze

Een licht gedicht over samen ontbijten en elkaar kennen

Het laatste korstje

kortverhalend gedichtwarmlicht ironisch
Jij laat het laatste korstje liggen alsof het van niemand is. Ik ken die beleefdheid inmiddels: je wacht tot ik wegkijk, dan gaat het door de jam. Buiten trekt een vuilniswagen rammelend de straat uit. Binnen doen wij niet aan groots geluk. We schuiven alleen de pot naar elkaar en weten wie straks het deksel zoekt.

Oorspronkelijk redactioneel gedicht · Dichtvonk

02

Een stads gedicht over onverwachte aandacht in de tram

Drie haltes regen

kortbeeldreeksobserverendzacht
Bij de halte stapt een jongen in met regen op zijn wimpers. Hij houdt een papieren zak boven een bos koriander. Niemand vraagt waarom. De tram trekt op, een telefoon rinkelt diep in een tas, de ramen worden melkachtig. Drie haltes lang bewaakt hij het groen alsof de avond ervan afhangt. Wanneer hij uitstapt ruikt de lege plek nog even naar een keuken die moet beginnen.

Oorspronkelijk redactioneel gedicht · Dichtvonk

03

Een speels gedicht over haast, boodschappen en verlies

Bonnetje in de wind

zeer kortvrije verzendroogbevrijdend
Mijn bonnetje ontsnapt bij de schuifdeur van de supermarkt. Melk, citroenen, kattenvoer: een hele middag kiest de lucht. Ik ren niet. Voor één keer mag het bedrag zonder mij verder.

Oorspronkelijk redactioneel gedicht · Dichtvonk

04

Een humoristisch gedicht over burenruzie en toenadering

Bovenbuur met trompet

kortspreekgedichtdroogkomischverzoenend
Om kwart over zeven begint u opnieuw aan dezelfde toon. Hij botst tegen mijn plafond, valt achter de boekenkast en blijft daar zeuren. Ik tik met een bezemsteel. U stopt. Ik schaam mij onmiddellijk voor de keurige stilte. Dan klinkt één voorzichtige noot, lager ditmaal. Ik tik twee keer terug. Zo voeren wij overleg zonder ook maar iets op te lossen.

Oorspronkelijk redactioneel gedicht · Dichtvonk

05

Een huiselijk gedicht over opruimen en wat toch blijft liggen

Tussen de richels

kortverhalend gedichtnieuwsgieriglicht absurd
Achter de radiator vind ik een knikker, twee rozijnen en een briefje met alleen: donderdag. Geen datum, geen afspraak, geen handschrift dat zich bekendmaakt. De stofzuiger bromt ongeduldig. Ik leg het briefje op de vensterbank, naast de plant die naar buiten groeit. Sommige rommel wil blijkbaar niet weg, maar gelezen worden. Donderdag dus. Ik zal proberen thuis te zijn.

Oorspronkelijk redactioneel gedicht · Dichtvonk

06

Een levendig gedicht over kiezen, afdingen en gezien worden

Op de markt

kortverhalend gedichtlevendiggul
U weegt de peren in uw hand, niet op de schaal. Deze voor vandaag, zegt u, die twee moeten wachten. Achter mij zucht iemand met haast in zijn schoenen. Een meeuw landt op het zeil. De koopman roept een prijs die alweer lager klinkt. U stopt een kleine peer boven in mijn tas. Voor onderweg, zegt u, al woon ik om de hoek. Ik loop de lange route terug.

Oorspronkelijk redactioneel gedicht · Dichtvonk

07

Een avondgedicht voor iemand die wakker ligt

Lampje op het balkon

kortspreekgedichtingetogennabij
Aan de overkant brandt nog een lampje. Ik weet niet wie eronder zit, of er thee wordt koudgelaten, of een rekening opnieuw wordt gelezen. Je hoeft mij niets uit te leggen. Deze stad bewaart haar slapelozen achter gordijnen en dubbel glas. Toch kijk ik even met je mee naar het balkon waar niemand staat. Er beweegt alleen een handdoek in de nachtelijke wind. Dat is niet veel. Vannacht is het genoeg gezelschap.

Oorspronkelijk redactioneel gedicht · Dichtvonk

Poëzie over verandering en tijd

Gedichten over ouder worden, afscheid nemen, opnieuw beginnen en de sporen die tijd in gewone dingen achterlaat.

08

Een gedicht over ouder worden zonder plechtigheid

De jas past nog

kortbeeldreeksnuchterweemoedig
De jas past nog, maar anders. De schouders weten meer van dragen dan vorig jaar. In de binnenzak vind ik een munt die nergens meer geldig is, een bioscoopkaartje zonder datum, een draadje pepermunt. Ik trek de rits omhoog. De spiegel levert geen commentaar. Buiten hebben de platanen hun bladeren al losgelaten. Ik neem handschoenen mee en laat de rest waar het zit.

Oorspronkelijk redactioneel gedicht · Dichtvonk

09

Een afscheidsgedicht over vertrekken zonder groot gebaar

Perron zes

kortverhalend gedichtbeheerstweemoedig
Je trein stond er al, de deuren open alsof vertrekken iets vanzelfsprekends was. We bespraken het weer, de kapotte lift, de koffie die je later zou kopen. Geen van ons noemde de afstand. Toen floot er niets. Een lamp sprong van rood op groen, de deuren sloten kalm. Ik bleef achter met jouw krant, opgerold onder mijn arm. Pas buiten zag ik dat je de puzzel half had ingevuld.

Oorspronkelijk redactioneel gedicht · Dichtvonk

10

Een gedicht over verhuizen en een plek langzaam bewonen

Nieuwe naam op de bel

middelverhalend gedichtonwennighoopvol
De oude letters lieten lijm achter. Ik schraapte ze weg met mijn nagel en drukte mijn naam scheef op het plastic. Boven werd een stoel verschoven. Beneden sloeg een deur. Het huis oefende niet voor mij; het ging eenvoudig door. Die avond at ik op de vloer uit een pan tussen dozen. De kraan tikte onregelmatig. Toen iemand buiten zocht, mijn naam las en aanbelde, klonk de zoemer nog vreemd, maar wel aan mijn kant van de muur.

Oorspronkelijk redactioneel gedicht · Dichtvonk

11

Een natuurdicht over ingrijpen, verlies en nieuw zicht

Na de snoei

middelspreekgedichtbedachtzaamambivalent
De appelboom lijkt kleiner nu de wilde takken weg zijn. Je noemt het nodig onderhoud. Ik noem het eerst een verlies. Op de tegels liggen twijgen met knoppen die niets meer afmaken. De lucht is groter geworden, de schutting plotseling dichtbij. We vegen samen. Onder het zaagsel verschijnt een slak, traag en ongeschonden. In april zal blijken wat de boom van onze keuzes vindt. Tot die tijd draagt hij de open plekken.

Oorspronkelijk redactioneel gedicht · Dichtvonk

12

Een gedicht over familieherinneringen en wat een foto niet vertelt

Foto zonder hoeken

kortbeeldreeksonderzoekendingetogen
Op de foto sta ik naast een hek. Mijn schoenen zijn te groot, mijn gezicht is halverwege een lach. Achterop schreef je alleen zomer, alsof dat voldoende plaats en tijd was. Ik wil je vragen wie de foto nam, waarom het hek verdwenen is, wat er vlak ervoor gebeurde. Maar de middag houdt zijn mond. Het papier is zacht geworden waar mijn duim steeds rust. Misschien bewaren beelden niet het antwoord, alleen de plek waar een vraag terugkeert.

Oorspronkelijk redactioneel gedicht · Dichtvonk

13

Een ritmisch gedicht over werkdagen die blijven terugkeren

De klok van de bakker

middelrefreingedichtritmischnostalgisch
Om vijf uur gaat het licht aan. Om vijf uur zwijgt de straat. Om vijf uur schuift u platen met bleke broden in de oven. Jarenlang liep ik voorbij op weg naar vroege diensten. Jarenlang stond uw klok twee minuten achter. Nu wandel ik later. Het rolluik is vervangen, de gevel draagt een andere kleur. Maar soms ruikt een koude ochtend plotseling naar warm meel en ben ik weer onderweg, twee minuten vóór de rest.

Oorspronkelijk redactioneel gedicht · Dichtvonk

14

Een puntig gedicht over plannen maken en bijstellen

Wisselgeld

kortspreekgedichtnuchteropen
Ik had de jaren uitgetekend op de achterkant van een envelop: hier werk, daar rust, later een kamer met ochtendzon. Het leven betaalde anders terug: een omweg, een dinsdag vrij, een vriend op een onverwacht adres. Niet alles paste in mijn portemonnee. Niet alles bleek verlies. Vanavond leg ik de kaart weg. Morgen kijk ik wat er nog op tafel ligt.

Oorspronkelijk redactioneel gedicht · Dichtvonk

Mooie gedichten om bij stil te staan

Beschouwende gedichten die ruimte laten voor twijfel, aandacht en de vraag wat een leven betekenis geeft.

15

Een beschouwend gedicht over vasthouden en laten gaan

Wat de rivier meeneemt

middelbeeldreeksbeschouwendaarzelend
Vanaf de brug zie ik een tak tegen de stroom in lijken te drijven. Het is gezichtsbedrog: de oever beweegt mee in mijn ogen, het water kiest zijn eigen richting. Ik denk aan alles wat ik vasthield omdat loslaten te veel leek op verdwijnen. Beneden draait de tak eenmaal rond, blijft steken bij een pijler, komt weer vrij. Niet sierlijk, niet zonder botsing. Toch verder. Ik leun op de koude reling. Wat zou er gebeuren als ik niet overal een oever van maakte?

Oorspronkelijk redactioneel gedicht · Dichtvonk

16

Een stadsgedicht over haast en een onverwachte onderbreking

Wachten op groen

kortverhalend gedichtaandachtiglicht tegendraads
We staan met zeven vreemden voor een rood voetgangerslicht. De straat is leeg. Toch steekt niemand over. Een vrouw wiegt een bos tulpen. Een bezorger controleert zijn rem. Een kind probeert op één tegel te blijven. Ik had haast voordat ik hier stond. Nu hoor ik een merel boven het verkeersbord uit. Het licht springt op groen. Iedereen vertrekt tegelijk, behalve ik, omdat het lied nog niet klaar is.

Oorspronkelijk redactioneel gedicht · Dichtvonk

17

Een gelaagd gedicht over herstel en zichtbare geschiedenis

Onder de verf

middelrefreingedichtbedachtzaamaards
Bij het schuren verschijnen kleuren: geel onder wit, groen onder geel, een smalle strook rood langs het kozijn. Iemand vond dit ooit mooi. Iemand werd het zat. Iemand zette er zonder aarzelen weer een laag overheen. Ik wilde alles glad maken, een kamer zonder voorgeschiedenis. Maar in de hoek laat ik een stukje rood bestaan. Niet als bewijs van betere tijden. Alleen om te onthouden dat nieuw nooit helemaal met niets begint.

Oorspronkelijk redactioneel gedicht · Dichtvonk

18

Een opsommend gedicht over wat een gewone dag werkelijk bevat

Inventaris van een dag

kortbeeldreeksnuchterwaarderend
Eén gemiste oproep. Twee boterhammen in een trommel. Drie keer gedacht: straks. Een kraai op het hek. Een fout hersteld zonder applaus. Een hand die de liftdeur tegenhield. Vijf minuten zon op het aanrecht. Een scherpe opmerking teruggeslikt. De geur van nat asfalt. Niets hiervan komt in een jaaroverzicht. Toch was dit de dag: niet leeg, niet groots, precies opgebruikt.

Oorspronkelijk redactioneel gedicht · Dichtvonk

19

Een stil gedicht over afwezigheid zonder die in te vullen

De lege steiger

middelspreekgedichtsoberruim
De boot is weg. Aan de paal schuurt alleen het touw, nat en donker van de nacht. Ik weet niet of je terugkomt. De meeuwen weten het evenmin; ze ruziën om iets eetbaars tussen de planken. Aan de overkant opent een café. Stoelen worden buitengezet, een voor een, met het gewone lawaai. Ik blijf tot de mist optrekt. Niet om een teken te ontvangen, maar om de lege steiger weer gewoon een steiger te laten zijn.

Oorspronkelijk redactioneel gedicht · Dichtvonk

20

Een ruim gedicht over twijfel, richting en verdergaan

Aan de rand van het veld

middelverhalend gedichteerlijkbeschouwend
Het pad stopt niet, het wordt alleen minder duidelijk. Gras groeit tussen de stenen, een hek hangt scheef op één scharnier. Je vroeg hoe je moest weten of een keuze de juiste was. Ik wees naar een buizerd, maar die had niets met ons gesprek te maken. Dus stonden we daar, twee mensen zonder antwoord, met modder aan dezelfde schoenen. Toen ging jij door het hek. Ik hield het even open. Boven het veld veranderde de lucht zonder een besluit af te wachten.

Oorspronkelijk redactioneel gedicht · Dichtvonk

Keuzehulp

Een gedicht kiezen om te delen

Kies niet automatisch het meest plechtige gedicht, maar het gedicht dat past bij het moment en bij de persoon die het ontvangt.

  • Voor een kaart werkt een compact gedicht vaak het best; neem alleen de volledige tekst over en laat de oorspronkelijke titel staan.
  • Bij een voordracht helpt een duidelijke scène. Lees het gedicht hardop en kies een tekst waarvan de pauzes vanzelf goed voelen.
  • Wil je iemand laten weten dat je aan diegene denkt, kies dan een gedicht dat ruimte laat en geen gevoel voorschrijft.
  • Een beschouwend gedicht kan ook zonder aanleiding worden gedeeld, bijvoorbeeld als losse boodschap bij een foto of een gezamenlijke herinnering.

Een leven laat zich niet samenvatten zonder dat er iets buiten beeld valt. Deze gedichten proberen daarom niets af te ronden. Ze blijven bij wat zichtbaar is: een scheef hek, een oude jas, een wachtend stoplicht. Soms blijkt zo'n klein beeld ruim genoeg voor alles wat nog niet gezegd hoeft te worden.

Praktisch

Veelgestelde vragen

Hoe kies ik een passend mooie gedichten over het leven?

Kijk eerst naar de gelegenheid, de ontvanger en de gewenste toon. Voor een kaart werkt een kort gedicht vaak het best; voor een voordracht mag de tekst meer ruimte nemen.

Mag ik een gedicht kopiëren of delen?

Gebruik de knoppen bij het gedicht om de tekst te kopiëren, een fragmentlink te delen of een persoonlijke gedichtkaart te downloaden. Voor commercieel hergebruik gelden de voorwaarden.

Zijn dit bestaande gedichten van bekende dichters?

Nee. Dichtvonk publiceert oorspronkelijke redactionele teksten zonder werk aan echte dichters toe te schrijven.

Verder lezen

Verwante gedichten

≈Beterschapsgedichten voor een kaart, bericht of bezoekAchttien oorspronkelijke gedichten voor wie aandacht wil geven zonder herstel te voorspellen of moeilijke dagen kleiner te maken.≈Gedichten over vrijheid in keuzes, ruimte en grenzenZestien oorspronkelijke gedichten waarin vrijheid niet alleen groots en grenzeloos is, maar ook schuilt in een omweg, een weigering of een deur die dicht mag.